جعفر صابری؟آب ،باد ،خاک ، آتش

جعفر صابری؟آب ،باد ،خاک ، آتش دو شنبه 7 اردیبهشت 1394

آب ،باد ،خاک،آتش

این عناصر وجودی کره خاکی ماست که از همه مهمترش آب و بعد خاک است...چراکه بیشتر کره ما را آب و بعد خاک گرفته...محیط زیست ما انسانها در مقابل بزرگی کهکشان و جهان هستی به قدری کوچک و نا چیزه که بهتره بهش فکر نکنیم ... اما نکته قابل تامل و درد ناک این است که ما بطور کل فراموش کردیم کجا هستیم و چطور باید زندگی کنیم ...

 

اگه ساده بخواهیم صحبت کنیم شما در نظر بگیرید در یک بادکنک بزرگ که هواش محدوده و گنجایشش هم کمه ما بخواهیم سالها زندگی کنیم تعداد مون زیاد بشه جامون کم می شه هوا کم می شه زباله درست کنیم باز جا و هوا کم میشه ...چیزی بخوریم و یا بیاشامیم باز از منابع ما کم میشه و خلاصه حتی اگه بتونیم مدام منابع طبیعی را زیاد کنیم در واقع جا و هوا را کم کردیم و خلاصه همه چی رو به اتمام هست... حالا فکر کنید چقدر هر کدام از ما با تولید زباله و یا آلوده سازی محیط زیست داریم فرصت زندگی را از خودمون و بچه هایمان کم می کنیم؟

 

بیشتر وسایلی که بشر برای راحتی و ارزونی خودش ساخته ترکیباتش تشکیل شده از چند ماده و عنصر دیگه مثل پلاستیک که سالها طول میکشه تا به حالت اولیه خودش برگرده ،بیشتر آلودگی های اطراف بشر از صدا گرفته تا زباله ها سالها طول میکشه تا به چرخه طبیعت برگردن و هر روز فضای زندگی در این بادکنک کم و کم تر می شود بی شک هزارانبار این مطالب را شنیده اید و حتی به اندازه یک کارشناس با موضوع آشنا هستید ولی با عرض پوزش هیچ دغدغه ای ندارید و این خیلی درد ناک است... شاید فکر می کنید آن خطر در زمان حیاط شما شما و خانوادی شما را در بر نمی گیرد که باید عرض کنم این طور نیست هر لحضه خطر به ما نزدیکتر می شود و شاید همین امروز بلای طبیعی بر سر ما نازل شود و چه بلایی بالا تر از این که بیشتر کره خاکی ما را آب گرفته اما کشور ما با بی آبی دست به گریبان است... تا حالا فکرش را کردید چرا در کشوری که دارای چهار فصل طبیعت است و فلات قاره ای است با همه نوع آب و هوا باید حتی گوشت خوراکی خود را وارد کند و چیزی به نام صنعت دامداری در چنین کشوری وجود ندارد... آیا به فاجعه ورود میوه به کشور و یا حتی مرغ فکر کرده اید چند در صد دولت مردان مقصر هستند و اگر انصاف داشته باشیم می فهمیم الگوی درست مصرف آب و توجه به حفظ محیت زیست همان فر هنگ مقاومت و توجه به تولید داخلی است وقتی انجمن های مختلف برای حفظ در یاچه ارومیه و یا دلسوزی برای رود زیبای سی و سه پل و محیط زیست جانوران دل می سوزانیم آیا در مصرف آب هم همین توجه را داریم ... آیا در فر هنگ باستانی و ایرانی این حتی انداختن آب دهان بر روی خاک و یا آب روان گناه است این است فر هنگ مصرف آب و توجه به خاک...چقدر ساده شیر آب را باز می کنیم و آب مصرف می کنیم در حمام چقدر آب به فاضلاب روان می کنیم...آیا واقعاً لازم است که این گو نه مصرف کنیم...

 

چقدر به باز یافت زباله می اندیشیم و زباله های تولیدی مان را آیا در همان خانه و یا محل کار تفکیک می کنیم؟ آیا کار ساده تفکیک مواد غذایی باز مانده را از مواد خشک مانند کاغذ و یا پلاستیک ها انجام می دهیم ؟آیا قوطی های پلاستیکی نو شابه و یا بطری های شیشه ای و یا آلمیونی را از هم تفکیک می کنیم و ...بله نه برای منافع مالی که حتی اگر این هم باشد ارزشمند است و در پایان ماه رقم قابل توجه ای خواهد شد بلکه برای بهتر زیستن خود و خانواده مان این کار را انجام دهیم . منابع تامین مواد اولیه برای زندگی بشر بسیار ناچیز است برای همین شایسته است مواد به بازیافت و به چرخه تولید باز گر دانده شود و این کمال انسانیت است ...داستان نبود آن پیر مردی که نهالی را می کاشت و می گفت دیگران کاشتند تا ما بخوریم ما می کاریم تا دیگران بخورند ... همانظور که عرض شد مواد شیمیایی تولید بشر غالباً بیشترین زیان را به چرخه طبیعت وارد می سازد مگر اینکه خود بشر به نوعی به جبران آفت های بوجود آمده بپردازد البسه و حتی لوازمی الکترونیکی آسیب غیر قابل برگشتی به طبیعت وارد می سازد شاید باورتان نشود اما یک خازن سوخته وسیله الکترونیکی دورانداخته شده و یا لامپ کم مصرف سوخته چنان به پیکر محیط زیست ما آسیب می رساند که سالها طول میکشد تا چرخه طبیعی طبیعت آن را جبران نماید ... می دانید آلودگی صوتی موجود در اطراف ما تا چه اندازه به فضای محیط زیست ما آسیب می رساند و این آسیب کمترینش همان نازک شدن لایه اوزن اطراف کره خاکی ما است... هر آزمایش صلح نظامی و یا کار خانه های تولید اصلح و همچنین مواد شیمیایی هر لحضه فضای بادکنک زیست گاه ما را بیشتر نابود می سازد ... حال تنها با یک سئوال رو برو هستیم و آن این است که چه باید کرد ؟

 

هر کس در این جهان به اندازه خودش باید مامور محیط زیست باشد و بدون توجه به رفتار های نا بجای دیگران سرگرم درست زیستن خود شود و این گونه فر هنگ حفظ محیط زیست را به دیگران انتقال دهد... امید است باهم بتوانیم کاری برای خاک زیستگاه و زاد گاه مان بنمائیم...موسسه آشتی از سال 2010 جمعیت بین المللی را با نام ارتشی صلح گرد آورده که یکی از مهمترین بر نامه های این جمعیت حفظ محیت زیست است خرسند می شویم با ما همراه شوید و به موضوع مهم محیط زیست تنها در یک روز و یک هفته توجه ننماییم بلکه این مهم را در زندگی خود نهادینه نموده و هر ثانیه به آن مانند نفس کشیدن بیندیشیم....

ارادتمند

 

جعفر صابری


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین