جعفر صابری /سربازی...

جعفر صابری /سربازی... دو شنبه 7 اردیبهشت 1394
جعفر صابری /سربازی...

 

 

 

 

 

 

سربازی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مقام معظم رهبری و فرمانده كل قوا مدظله العالی
خدمت وظیفه عمومی خدمت واقعا مقدسی است كه در جنگ و صلح در صف اول نیازهای ملت و كشور قرار دارد. همه ی خانواده ها و همه ی آحاد جوانان باید اهمیت آن را درك كنند و با شوق و علاقه به آن بشتابند
.

 

اون روز صبح ساعت پنج  به همراه  ثمره زندگیم فرزند رشیدم راهی یکی از مقدس ترین مکان های زندگی و آینده اش شدیم تا او با گام  نهادن در این مکان مقدس نه تنها برگ تازه ای به کتاب زندگیش بیفزاید بلکه نشان دهد که  زادگاه مادریش برایش چقدر با ارزش می باشد.

 

بی شک کم نیستند شیر مردانی چون او که با قامتی استوار و سینه ای ستبر   با عشق و بینش در این راه قدم می گذارند و چه چیزی به این زیبائیست که پدر و یا مادری همراه این شیر مردش باشد و او را رهسپار این راه نماید. دورزمانی نیست که از روز های عشق و ایثار می گذرد ،روزهایی  که مادران فرندانشان را راهی می کردند و گاه در این راه پدران نیز کنار فرزندانشان بودند. حال هم همان پدران  و یا همان پسرها مردی شده اند و فرزندشان را در لباس مقدس خدمت راهی می نمایند...

 

اما اینکه چطور و چگونه می شود لذت این خدمت را دو چندان نمود خود جای بحث دارد که بد ندیدیم  به آن بپردازیم.

 

زمانی که جوانی تصمیم می گیرد که با افتخار خدمت وظیفه خود را شروع نماید بهترین شرایط است که مسئولین و مدیران  بخش های مختلف  اجتماعی با ارائه برنامه هایی کار آمد و از پیش تعریف شده ،از توان و نیروی بالای این جوانان به بهترین شکل ممکن بهره مند شوند و در این مدت زمان با ارائه روش های نوین  پرورشی و آموزشی نسلی کار آمد و شایسته را برای بازسازی جامعه محیا سازند،این جوانان که غالباً دارای تحصیلات و تجربه های گو نا گونی نیز هستند اگر به شایستگی ارزشیابی و استعداد سنجی شوند می توانند حتی در همان زمان خد مت ،خد مات بسیار ارزشمندی را برای پیشرفت جامعه به یادگار گذارند و از طرف دیگر نیز با توجه به اینکه در این زمان بطور کامل در اختیار سیستم هستند می توان بهترین برنامه های آموزشی را برای پیشرفت کشور با این جوانان  به مشارکت گذارد و چه نیکو خواهد بود حتی نیروهای  مورد نیاز کشور را  در همین روزها وازهمین جوانان شناسایی و تأمین نمود .

 

جای بسی تأسف خواهد بود که این نیروی ارزشمند بعد از آموزش های فشرده  نظامی تنها بعنوان یک سرباز در پادگانها به کار گرفته شوند و به شمارش روزهای تکراری برای پایان خد مت بپردازد.

 

با عنایت به فرمایشات مقام معظم رهبری  در آستانه سال جدید و همین طور سالهای قبل ،مدیران و برنامه ریزان دلسوز و محترم  کشور می توانند با دعوت از کارشناسان امور مختلف این برنامه  پرورشی و آموزشی را در مسیر کاربردی قرار دهند و چرخ صنعت و پیشرفت کشور را به بهترین شکل ممکن به گردش در بیاورند، این کمترین کاری است که هر وطن پرست ایرانی می تواند برای آبادانی کشورش انجام دهد ، می توان در همین زمان با برنامه ریزی مناسب حتی ایجاد درآمد و اشتغال نیز برای این جوانان برومند نمود  طوری که در آینده نیز محتاج کسی نباشند و حرفه ای را آموخته باشند.

 

تنها کافیست که بیندیشند این نیروی جوان ، فرزند بالیاقت خودشان است که عمر و جوانیش قرار است به مدت 21 ماه پشت دیوار های پادگان های نظامی سپری شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خود نظم و آراستگی را به کار بندند و از این پس به خد مت به دیگران بعنوان یک عبادت بنگرند و بسیاری از موارد دیگر...

 

اگر با واژه هایی مانند پارتی بازی و سفارش و... روبرو شوند ثمره ای جز نفرت و کینه نخواهد داشت . اینکه یک جوان تحصیل کرده با مدرک لیسانس بعنوان خط نگهدار اتوبوسهای واحد در مسیری ساعت ها بکار گرفته شود و وظیفه مهمش این باشد که میله آهنی را برای عبور اتوبوس در مسیر قرار دهد  اجهاف در حق جامعه ای است که امکان تحصیل و تلاش را برای این جوان فراهم نموده . این که  این کار درست یا غلط است  مورد بحث نیست  ، اما این کار را می تواند شخص دیگری  نیز انجام دهد.شاید گفته شود نیروی کافی نداریم اما باز همان سئوال است چرا سربازی  با تحصیلات کمتر در امور ستادی به کار گرفته می شود و سرباز دیگری به این گونه امور...

 

قطعاً مدیران بهتر تشخیص می دهند. اما آیا همین گونه برخورد ها در دراز مدت باعث نمی شود که جوانان با کم میلی و از روی ناچاری به خدمت نظام وظیفه بیندیشند؟

 

آن روز صبح من نیز بعنوان یک پدر با فرزندم راهی شدم و کم نبودند والدینی که چون من برای بد رقه فرزندشان آمده بودند. این که ما چه دیدیم و چه شد بماند من ترجیح می دهم شکل بهتر و شایسته تری را ترسیم نمایم:

 

 چه نیکو  میشد اگر  این جوانان در ساعتی مشخص در مکانی قابل دسترس تر در فضایی شایسته تر و زیبا تر و با برخوردی بهتر، اولین روز خد مت خود را شروع می نمودند.

 

برای نمونه مکانی زیبا با سردری که با آیات شریفه قرآن مجید در خصوص جهاد ،زینت یافته وارد سالنی با کلیه امکانات  و فضایی مناسب  که کف پوش سنگ و دیوار هایی که  چهره های بشاش و نوشته هایی از وطن پرستی و دین داری سربازان مذین شده باشد ،با امکان نشتن همراهان و پذیرایی مختصر از ایشان، دادن هدیه به سربازان و بخصوص همراهان به نشان قدر دانی از حضور ارزشمندشان و یادگاری اولین روز جدایی از این شیر مردانشان همه و همه  انجام می شد.

 

سربازان قدیمی تر با لباسهایی بسیار زیبا و مناسب و اندازه بر تنشان، پوتین های واکس زده و براق ، لبخند به لب و شاد، با برخوردی شایسته از ایشان، با هم قطاران آینده و خانواده هایشان . وپیشواز درجه داری با روابط عمومی بالا ، خوش سیما و خوش کلام که به سربازان و خانواده ی ایشان خیر مقدم عرض نموده و به خانواده ها نوید این را می دهد که فرزندانشان به بهترین شکل ممکن پرورش و آموزش خواهند یافت و مجدد به آغوش گرم خانواده و جامعه باز می گردند و دادن دلگرمی به جهت اینکه از این پس به مدت 21 ماه فرزندانشان در بهترین شرایط زیر نظر دلسوز ترین افراد که اگر از والدینشان بیشتر نه، کمتر از آنها دلسوز فرزندانشان نخواهند بود آنها را بدرقه نمایند...

 

 

 

قطعاً این اولین روز می تواند خاطره بسیار خوبی در ذهن خانواده ها بوجود بیاورد و از این پس خود ایشان مُبَلغ این باشند که دیگران نیز فرزندشان را با خاطری آرام به خدمت نظام راهی سازند .

 

جوانان نیز که از آغوش گرم خانواده جدا می شوند با بر خوردی شایسته و مردانه  احساس می کنند که بیش از هر جای دیگر به آنها و شخصیتشان احترام گذارده می شود و می توانند از این پس  دوستانی به غایت با لیاقت تر در فضایی بهتر یابند.

 

بی شک این گونه خواهد شد و زان پس  جوانان سلحشور ایران زمین بیش ازگذشته به خد مت نظام تمایل نشان خواهند داد.

 

در پایان بد ندیدم که این سند را به یادگار تقدیم نمایم که صاحب این قلم درست در زمان  جنگ نوشته بود که علی رغم آنکه معاف از سربازی بود، به خد مت نظام  وظیفه برود.

 

 

 

التماس دعا

 

جعفر صابری


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین