میز نهار خوری

میز نهار خوری دو شنبه 7 اردیبهشت 1394

میز نهار خوری

بیشک هر ایرانی دلسوز و وطن پرست از جمله مدیران و مسئولین محترم کشوری و لشگری هم مانند دیگر اقشار ملت بعضی واقعیت های جامعه را از نزدیک دیده و قبول دارندبرای نمونه چرا کشور در راه پیشرفت اقتصادی و صنعتی دچار مشکل است ؟از هزار دلیل درست و یا غلط که بگزریم یه چیزای هست که دیگه نمی شه کتمانش کرد...برای نمونه وقتی صحبت از ساعت کار یک سیستم اداری و یا صنعتی و تجاری می شود زمان دقیق آن از وقتی شروع می شود که فرد پشت میز کارش نشسته و آماده انجام کار می شود.که در قالب ادارات این اطفاق کمتر می افتد و در بهترین شرایتش برای جلسه اداری دور هم جمع می شوند .البطه بعد از سرف صبحانه و ...که تا ساعت 11 و گاه نماز ظهر ادامه خواهد داشت حال این شانس هم هست که در همان اداره یا سازمان این اتفاق میمون حادس شود در غیر این صورت تنی چند از افراد کلیدید و صاحب امضائ برای جلسه رفتن بیرون ، جالب اینکه کار کنان رده دو و سه نیز چون ارباب رجو کمتری دارند صبحانه نان تازه و پنیر را با چای تاز دم مدیریت محترم آب دار خانه در لیوان های بزرگ که با قند به جای شکر شیرین شده میل می نمایند و این مراسم درست پشت همان میز های کارشان و روی سفرهای با آخرین اخبار و گزارشهای کشور نوش جان می شود و کمترا ز ساعت 10 مهال است به اتمام برسد. البته نباید فراموش کرد مراسم نهار که از نیمساعت قبل از مراسم اصلی نهار خوران باید به پیشوازش رفت هم در راه است و به دلیل جلو گیری از افزایش هزینه ها ی وارده به بیت المال نهار از خد مات رفاهی کار کنان حزو شده و ایشان می توانند یا نهار از بیرون سفارش دهند و یا از منزل نهار بیاورند و البته این نهار باید توست مدیریت آبدار خانه و یا شخص خود کار مند محترم برای خوردن آماده شود و لذا درست از نیمساعت قبل بوی خوش انواع غذاهای ایرانی با دست پخت های فراوان در راه رو ادارات به مشام ارباب رجوع می رسد البته هراز چندی هم جوانک لاقر اندامی را که کله گپ به سر دارد و مشموای حاوی بسته نهار به همراه دوق یا نوشابه آن هم از نوع خانواده بدست در راه رو ها مشاهده می کنی که نشان از رسیدن ساعت صرف نهار است و این یعنی تاطیل شدن کار طبق ضوابت قانونی به مدت یک ساعت تمام...حال راه رو ای ادارات شاهد حضور تنی چند ارباب رجو است که پشت در های بسته در انتظار می مانند و هراز چندی به ساعت های داخل ره رو ها نگاه می اندازند...و با گو شی تلفن همراهشان حرف می زنند. البته هستند افرادی که برای نماز می روند نماز خانه و این هم خودش جای شکر است . البته سرانجام در ها ی بسته باز می شود و با لبخندی و پوزشی زندگی ادامه می یابد .جالب است هر دو طرف به هم حق می دهند و کمتر جای نگرانی و دلخوری هست چرا که این یک سنت شده و چای هیچ دلخوری نیست. اما کاه در ها که باز می شود و ارباب رجو وارد اتاق می شوند تکه نانی لنگ مورقی و یا دانی برنجی کنار پروندهای به چشم می خورد که با لبخندی از صحنه محو می شود.

 

خدا وکیلی قداست میز کاری که برای کار طراحی و ساخته شده این است؟

 

اینکه نهار خوری ها به دلایل معقول یا غیر معقول تعطیل باشد به ما ربطی ندارد اما شایسته نیست که از فضای این مکان ها برای لحضهای درنگ و نهار خوری استفاده شود .

 

گاهی وقت ها اتاق کار کنان و یا فضای ورودی ادارات و موسسات بویژه دولتی چنان زمخت و دل گیر می شود که انسان به یاد بازداش گاه های هیتلر می افتد و صد حیف که که این بنا ها گاه سازمانهای فر هنگی و هنری هم باشند .

 

اینکه در کشور های صنعتی و پیشرفته هموره جامعه رو به پیشرفت است بدان دلیل است که کارمند و یا کارگر سر ساعت کارش را شروع می کند و بعد لحضهای درنگ ندارند درست مثل یک ماشین کار های مربوطه را انجام می دهد وحتی رائیسسیستم و بخش قبل از کارمند در محل کار خود حاضر می شود و اساساً اگر رئیس شده به دلیل همین دقت و وقت شناسی های لزم یک مدیر بوده که رئیس شده .البته دیر تر از همه هم میرود .بی انصافی نباشد در ایران هم کارکنانی هستند که این گونه هستند و لی قالباً کارکنان بانک ها می باشند.و معدود ادارت و یا معدود افراد...

 

جالب این است که در سیستم های اداری موفق همواره مدیران مشوق و الگو کارکنان بوده اند !

 

شایسته است در آستانه سال جدید نگرشی درست داشته باشیم و اگر همواره الگو های خوب جهانی را مثال می زنیم در منش و روش خود به عنوان یک اضو مهم از پیکره جامعه تعقیر کلی حاصل نموده و تعقیرات را از خودمان شروع کنیم تا انشالله کشوری به مراتب بهتر از دیگر مملک داشته باشیم.

 

و از میز کار به عنوان میز نهار خوری استفاده ننمائیم.

ارادتمند

 

جعفر صابری


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین