بیست و پنجمین سالگرد سقوط دیوار برلین

بیست و پنجمین سالگرد سقوط دیوار برلین دو شنبه 7 اردیبهشت 1394

بیست و پنجمین سالگرد سقوط دیوار برلین

09.11.1989: Grenzöffnung - Jubel auf der Mauer am Brandenburger Tor عکس را بزرگ کنید (© dpa - Bildarchiv)

عصر روز نهم نوامبر سال 1989: دیوار برلین فرو می ریزد و همراه با آن نیز مرزی که 28 سال تمامی آلمان را به دو نیم تقسیم می کند از بین می رود. هزاران شهروند DDR (آلمان شرقی) همان شب به سوی مرز برلین غربی می شتابند. علیرغم اینکه هیچ دستور رسمی صادر نشده است، ولی نگهبانان مرزی گذرگاه ها را باز می کنند. مردمانی به هم نا آشنا از شرق و غرب، گریان و خندان یکدیگر را در آغوش می گیرند و به صورت خود جوش باز شدن دیوار را با یکدیگر جشن می گیرند. آلمان شبی را در وجد و شور بسر می برد، شبی که قرار بود جهان را تغییر دهد.



ویلی برانت، رییس افتخاری حزب SPD که در زمان جدایی دو نیمه آلمان نیز مدتها شهردار محبوب بخش غربی شهر بود، صبح فردای همان روز در کنار دروازه براندنبورگ ظاهر شد و کمی بعد نیز در مقابل ساختمان شهرداری شونه برگ اعلام نمود: "اکنون دو نیمه متعلق به هم دوباره به یکدیگر می پیوندند". روزنامه ها در تیتر خود نوشتند: "اهالی برلین شرقی شبانه در خیابان کورفورستن دام پایکوبی می کنند" ، "برلین دوباره برلین شد"، "آلمان از شوق می گرید-ما دست هایمان را بسوی هم دراز می کنیم."



در روزهای پس از آن میلیون ها شهروند DDR سوار بر خودروهای مارک "ترابی" و "وارتبورگ" خود به سمت غرب حرکت می کنند. بسیاری از آن ها برای بار اول در زندگی خود به جمهوری فدرال سفر می کنند، با اقوام خود دیدار می کنند، به سیاحت شهر ها و مناظر می پردازند و به بهشت خرید کنندگان می روند، آنهم با 100 مارک "پول خوشامد گویی" از سوی جمهوری فدرال آلمان در جیب.



چه اتفاقی افتاده بود؟ در روز نهم نوامبر، کمی پیش از ساعت 7 عصر، گونتر شابووسکی، عضو دفتر سیاسی حزب SED حین یک سخنرانی مطبوعاتی بین المللی مقابل دوربین های روشن با لکنت، خبر از اجرای مقررات خروجی آزادتری را می دهد. شابووسکی در جواب یک پرسش در این باره می گوید که تا جایی که اطلاع دارد این مقررات " از این لحظه، بی درنگ" اجرا خواهند شد. اما این خبر علیرغم اینکه به موافقت دولت DDR نرسیده بود، به سرعت در سراسر DDR پخش شد و باعث باز شدن گذرگاه های مرزی برلین گردید: دیوار سقوط کرد.



پیش از این روز تاریخی، در تابستان 1989وقایعی چون فرارهای گروهی (از طریق مجارستان و چکسلاواکی) از DDR و راهپیمایی های باشکوهی از سوی گروه های مخالف درون DDR صورت پذیرفت که در جریان آن ها مدافعین حقوق شهروندان برای نخستین بار انتقاد و خواسته های خود را رسما اعلام نمودند که نمونه ای از آن "تظاهرات دوشنبه" در شهر لایپتسیک بود. هر دو این وقایع ساختار DDR را به لرزه انداخت، علاوه بر این بسیار سریع مشخص گردید که اتحاد جماهیر شوروی این بار، بر خلاف سال 1956 در مجارستان ، 1968 در پراگ و یا 1980 در لهستان، هیچ علاقه ای به سرکوب خشونت آمیز اقدامات اعتراضی ندارد. این "انقلاب نرم" نوعی فلج شدن ارگان های دولتی DDR را باعث شد. کناره گیری اریش هونه کر در اکتبر سال 1989 ، که سالیان طولانی دبیر کل حزب SED بوده و ریاست شورای دولت را بر عهده داشت نیز پایان حکومت SED را رقم زد و حتی جانشین او اگون کرنتز نیز موفق به تثبیت وضعیت نگردید.




برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین