اصالت و نقش اساسی و حیاتی عزاداری برای سید الشهداء(ع)

اصالت و نقش اساسی و حیاتی عزاداری برای سید الشهداء(ع) دو شنبه 7 اردیبهشت 1394

اصالت و نقش اساسی و حیاتی عزاداری برای سید الشهداء(ع)

عکس امام حسین,امام حسین,دانلود عکس,ماه محرم,کربلا,عاشورا,دانلود عکس,دانلود پوستر,عکس محرم,تصویر با کیفیت

مقدمه:

محرم ماه پیروزی خون بر شمشیر، دگربار فرا رسیدو خاطره شهادت ها ، ایثارها، مجاهدت ها ، قیام در برابر ظلم و بیداد طاغوت، فداکاری در راه خدا و دین خدا،انسانیت و حیثیت و شرف، عزت و افتخار و هم خاطره مصیبت ها و وقایع جانگداز کربلای حسینی را بیش از پیش زنده کرد.

ماه محرم باز آمد و به همراه خود صدای مظلومیت و دادخواهی و هل من ناصر ینصرنی و هل من معینی یعیننی و هل من ذاب یذب عن حرم رسول ا...، حسین (ع) را با طنین رساتر و شجاعی وسیعتر و دعوتی بلیغ تر به ارمغان آورد.تا آنان که حسینی اند و آنان که گوش جانشان هنوز می شنود و آنان که فطرت و اصالت و شرف و کرامت والای انسانیشان به صراط مستقیم راه حق و عصیان در برابر بیداد و نامردمی و مجاهده و فداکاری در راه دینشان فرا می خواند، آن را لبیک گفته و به یاریش بشتابند.

یکی از عوامل احیا کننده عاشورا و کربلا، عزاداری بر سیدالشهداء(ع) است.عزاداری که همراه با معرفت باشد.چون شیعه در طول تاریخ گاه با خشمش و گاهی با اشکش، بساط ستمگران را نابود کرده است.

آری، همین عزاداری ها، گریه ها، مجالس تعزیه، سینه زدن ها، مقتل خواندن ها، تجمعات ، دسته جات و سیاه پوشی ها و تمام مظاهر عزاداری امام حسین(ع) است که عاشورا را زنده نگه می دارد.

بنابراین باید با تمام قوا این سنگرمجالس و هیئات عزاداری را حفظ و تقویت کرد و در راه پاسداری از دستاوردهای آن که انقلاب اسلامی ایران یکی از ثمرات پربار و حیات بخش این شجره طیبه در خلقت به شمار می رود، براستی کوشش کرد.

اهتمام ائمه به امر عزاداری برای امام حسین(ع):

اصالت واهمیت و عظمت این امر همواره موجب آن بوده است که رهبران معصوم و ائمه هدی صلوات ا...علیهم تاریخ کربلا و عاشورا و نهضت حسینیرا زنده نگه داشته و نشر دهند.از این جهت از یک طرف می نگریم احادیث معتبر بسیاری در اهمیت اقامه و بزرگداشت عزاداری و گریه بر سیدالشهداءسلام ا...علیه بیان فرموده اند و از طرف دیگر عملا مجالس تعزیه و گریه و مصیبت تشکیل داده و امر به خواندن اشعار و مرثیه فرموده و سخت به گریه مشغول می گشتند و گاه صدای گریه و نوحه از نهانخانه به آسمان بر می خواست.

برای نمونه دو مورد از موارد این مسئله را ذکر می کنیم:

ابوعماره می گوید امام صادق(ع) به من فرمود: برای من شعر بخوان. من برای آن حضرت اشعاری خواندم و امام گریه کردند.مجددا اشعاری خواندم و باز آن حضرت گریه کردند.(1)

وباز می نگریم که امام باقر(ع) به فرزنش امام صادق(ع) سفارش کرده و می فرمودند که تا ده سال بعد از شهادتش در سرزمین مکه و در منی برای حضرت اباعبدالله(ع) مجالس عزاداری و مصیبت بپا دارند.

عزاداری و ابعاد گوناگون آن:

همانگونه که اسلام عزیز این امت، همه جوانب  و تمامی ابعاد و جهات را فرا گرفته است، مکتب سیدالشهداء(ع) و عزاداری و اقامه مجالس بزرگداشت شهادت آن حضرت نیز در بر گیرنده ابعاد مختلف فردی، اجتماعی، سیاسی، تاریخی، عرفانی، روانی، اخلاقی، فطری، اعتقادی و سایر جهات و زمینه هاست و تاکنون بحث های زیادی در ابعاد گوناگون آن مطرح گشته است.آنچه در این نوشتار فشرده و مختصر مورد بررسی قرار گرفته است، بیان کوتاهی است در دو بعد آن ، یکی اهمیت سیاسی و اجتماعی مسئله عزاداری و گریه بر سیدالشهداء(ع) و آثار آن و دیگری آسیب شناسی فرهنگ عزاداری عاشورا. و این دو به هم پیوسته اند.

عظمت و آثار بعد سیاسی و اجتماعی عزاداری امام حسین(ع):

یکی از بزرگترین ابعاد سازنده و موثر در حفظ و بقاء مکتب مقدس اسلام و جذب قلوب و اجتماع و اتحاد افکار و توده های مسلمان و تحریک عواطف و احساسات برای سنگر مبارزه با دشمنان و استعمارگران، همین بعد اجتماعی و سیاسی عزاداری و گریه بر سیدالشهداء(ع) است. برای رعایت اختصار از این پس عنان قلم را به روایات می سپاریم.

وقتی در روایات ائمه معصوم(ع) در این زمینه دقت می کنیم می یابیم که علاوه بر بیان ثواب ها و آثار اخروی و فردی برای عزاداری و گریه، امامان ما حقایق سازنده و والایی را به شیعیان و دوستان خود تعلیم فرموده اند.

امام صادق (ع) می فرماید:اگر دیده کسی بگرید برای خونی از ما اهل بیت که به ناحق ریخته شده یا حقی که از ما ربوده گشته، یا حرمتی که از ما یا شیعیان ما پایمال گردیده،خدای متعال او را  در بهشت جای خواهد داد.(2)

امام رضا(ع) فرمود:همانا روز عاشورا دیدگان ما را مجروح و سیلاب اشکهامان را جاری ساخته است.در چنین روزی حرمت و عزت ما در سرزمین کربلا پایمال گشت و تا روز قیامت میراثی جز غم و اندوه و بلا برایمان باقی نگذاشت.پس بر شخصی چون حسین(ع) باید که گریه کنندگان بگریند چرا که گریه بر او گناهان را محو می کند.

در حدیث دیگر امام رضا(ع) فرمود:ای پسر شبیب برای هر کس و هر چیز خواستی گریه کنی بر حسین بن علی (ع) گریه کن و اگر دوست داری در درجات بالای بهشت با ما باشی، در غم و اندوه و شادی ما شریک باش.(3)

امام صادق(ع) فرمود: همانا آن کسی که برای ما و در راه ولایت ما قلبش از غم و اندوه بدرد آید هر آینه روز مرگش آن زمان که ما اهل بیت را می بیند، چنان شادی و فرحی خواهد داشت که هیچگاه برطرف نخواهد شد و همواره چنین خواهد بود تا قیامت که در کنار حوض کوثر برما وارد گردد.(4)

آسیب شناسی فرهنگ عزاداری عاشورا:

هر فرهنگ و آیینی با گذشت زمان از برخی دگرگونی های اجتماعی اثر می پذیرد و در صورت بی توجهی به این روند، انحراف آن از هدف اصلی آغاز می شود و به اصطلاح دچار آسیب می گردد.

فرهنگ سوگواری عاشورایی یک سنت دینی است که ریشه در یک واقعیت تاریخی دارد و می توان از سوگواری عاشورایی تعبیر به آیینه تمام نمای حرکت، اهداف و پیامدهای انقلاب عاشورا نام برد. حال به چند نمونه از این آسیب ها اشاره می شود.

1- دگرگون شدن جنبه آسمانی رخداد های تاریخی و تبدلیل آن به عناصر طبیعی و مادی.

گسترش این دیدگاه در میان عزاداران حسینی بسیار خطرناک است.این نگاه مادی، عاشورا را تا یک حادثه زمینی و شکست خورده پایین می آورد که نتیجه آن خشکاندن آثار باطنی و سرچشمه تکوینی فرهنگ عاشورا خواهد بود.

2- قرائت های عاطفی افراطی آسیب جدی و بزرگی که از دیر باز بنیاد فرهنگ اصیل عاشورا را تهدید می کند و بستر مناسبی برای هجوم دیگر آسیب های این فرهنگ فراهم می آورد.برخورد عاطفی صرف با مقوله سوگواری، سبب سودجویی برخی مادحان شده و از آثار روانی آن، گریاندن بیشتر مخاطب شده است.

3- بهره گیری از اشعار کم محتوی.

4- عدم استناد تاریخی.

آسیب های دیگری نیز وجود دارد که در این مقال نمی گنجد.

منابع:

(1) بحارالانوار/ج 44/ص 282

(2) بحارالانوار/ج 44/ص 279

(3) بحارالانوار/ج 44/ص 286

(4) بحارالانوار/ج 44/ص 286

نویسنده: حجت الاسلام حسین ولی اللهی، ریاست محترم اداره تبلیغات اسلامی شرق تهران


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین