جعفر صابری :جای خالی مطبوعات مردمی !

جعفر صابری :جای خالی مطبوعات مردمی ! دو شنبه 7 اردیبهشت 1394

جای خالی مطبوعات مردمی !

به بهانه انتخابات هیئت مدیره تعاونی مطبوعات کشور و مشخص شدن اعضای جدید فرصت را غنیمت شمردیم تا با آقای جعفر صابری مدیر پژوهشی تعاونی مطبوعات کشور با حضور نزدیک به دوهزار عضو به گفت و گو بنشینیم و مشکلات مطبوعات را از زبان ایشان بشنویم.

جناب آقای صابری در خصوص مشکلات مطبوعت کشور بفر مائید؟

راستش خیلی دلم می خواد از مشکلات مطبوعات کشور برای خوانندگان عزیز صحبت کنم ولی این کار مثنوی هزار من کاغذ می خواهد و اگر اجازه بدهید من اشاره وار به  موضوعات مردمی تر  اشاره می کنم و همچنین از این تریبون با همکاران محترم مطبوعات بخصوص مدیران محترم هم به صورت اشاره  موضوعاتی را مطرح می کنم.

با توجه به انفجار اطلاعات و اخبار در اطراف ما گاهی وقتها مطبوعات بخصوص مطبوعات محلی و عام وظیفه خود را فراموش می کنند و بیشتر نقش اطلاع رسانی و اخبار و یا پوستر و بروشور رنگی تبلیغاتی را به خود می گیرند . گاهی وقتها بد نیست بدانیم که اطلاع رسانی و اخبار کار رسانه هایی مثل صدا و سیما و یا روزنامه ها است ،نه ماهنامه و  هفته نامه های  خانودگی وحتی اجتماعی ... کدام شاعر جوان و یا نویسنده در مطبوعات ما معرفی شده کدام ورزشکار محلی از طریق  مطبوعات  در کشور معرفی شده وچه حمایتی از طرف  ما اهل رسانه به این گونه افراد صورت گرفته،ما بیشتر سعی می کنیم اطلاعات و اخبار به خواننده بدهیم و هنوز متوجه نیستیم کپی پٍستی که ما از اطلاعات و اخبار می کنیم و از منبع نا محدودی به نام اینترنت تهیه می کنیم  منبع اصلیش دست همان خواننده ما هم هست و ما باید خبر و گزارش تهیه کنیم نه کپی کنیم. آمار پایین خرید مطبوعات و توجه به عکس های رنگی نشان دادن تیراژ غیر واقعی و چاپ آگهی های تبلیغاتی آن چنانی بیش از هر چیز برای مطبوعات زیان آور است پس شایسته است به شعور خوانندگان توجه کنیم .

خب خواننده ها باید چه کنند ؟

اینجا خواننده هم لازم است به دنبال مطلب مفید باشد نه عکس و رنگ  ...چرابه این فکر نمی کنیم که در سبد خرید خانواده  ی خود حتماً یک یا دو شماره مجله  را حتماً قرار دهیم .من لازم می دانم از طرح حمایتی معاونت محترم مطبوعات کشور در خصوص پرداخت پنجاه درصد از هزینه های اشتراک مجلات  کمال تشکر را بنمایم و امید وارم مردم با استفاده از  این طرح با مطبوعات بیش از گذشته آشتی کنند.

چقدر خوب می شود از راه های گو نا گون تلفن –نامه و حتی ایمیل نظرات خود پیشنهادات و حتی انتقاد های خود را به مدیران مطبوعات انتقال بدهند . شعر بنویسند – داستان بنویسند  و حتی خاطره و عکس از هر راهی نشان بدهند که دوست دارند مجله مورد نظرشان با فکر و طرح آنها بهتر شود .من از طرف تمام مدیران مطبوعات این قول را می دهم که نظر خواننده های محترم برای ما بسیار  ارزشمند و شایسته است...و کارساز.نویسندگان و ناشران تشخیص بدهند که این کتاب که به چاپ رسیده و یا می خواهد به چاپ برسد باید معرفی شود و در مطبوعات گونا گون بگردند حتی رپورتاژ آگهی هم که بدهند ارزش دارد و کتابشان معرفی می شود . جای بسی تاسف است با بعضی از این دوستان که من صحبت می کنم می گویند ما در مطبوعات تخصصی معرفی کتاب ، نوشته مان را معرفی می کنیم . باید بگویم عزیزم این  رمان و یا مجموعه شعر باید در یک مجله عامی  با خواننده فراوان معرفی شود نه در کتاب هفته و نظیر آن...این عزیزان باید بدانند که نقش مطبوعات  گو ناگون مانند  معرفی یک بازیگر در تلویزیون است که در سینما معرفی  میشود.

نقش تبلیغات را چگونه می بینید؟

با مدیر کارخانه صحبت می کنیم که یک دهم هزینه تبلیغات تلویزیونی را به گفت و گو و رپورتاژ آگهی در مطبوعات بگذار  لبخند می زند و ترجیح می دهد که در تلویزیون و یا ماهواره تبلیغ کند .او هنوز متوجه نیست که  مطبوعات چه قدرتی در بین مردم  دارند. نه اینکه عکس کالا را چاپ کنند .

راستش مشکل نشناختن درست راه های تبلیغاتی است و به نوعی می توان گفت :جامعه ما بین ماهواره- تلویزیون – سایت های تبلیغاتی و مطبوعات  سر در گم است ...هنوز هیچ کدام متوجه نقش درست خودشان نیستند در سینما تبلیغات می شود روی سی دی  تبلیغ می شود .نمایشگاه هست وهزاران تن کاغذ صرف  پوستر و بروشور میشود اما نتیجه ندارد.می شود از راه مطبوعات مخاطب بیشتر یپدا کنند بخصوص بانکها و مراکزی که خد ماتشان هر روز تازه تر و جذاب تر می شود.

باید بدانند بروشور در مکان خودشان به مشتریان ارائه می شود ولی آنها باید مشتر ی جدید پیدا کنند !

مجلات  تبلیغاتی چطور هستند؟

 راستش من فکر می کنم بسیار لازم هستند . بر خلاف  بعضی دوستان که با آنها مخالف هستند من می پسندمشان به شرط آنکه آنها از حریم تبلیغاتی خود خارج نشوند و همین طور مطبوعات وزین ما نیز به حریم تبلیغاتی آنها وارد نشوند خیلی روشن است مخاطب رنگین نامه با مطبوعات بسیار متفاوت است و این را خود خواننده می داند که برای مجله وجهی را می پردازد ولی برای آگهی نامه خیر!  

برای داشتن یک مجله خوب و موفق چه باید کرد!

فکر می کنم بهترین کار توجه به همان اساسی بوده که شروع کردیم و توجه به سلیقه  خوانندگان با رویکرد بالا بردن این سلیقه وبه بازی گرفتن  آنها اگر مجله ای با مردم و ستونی برای مردم ندارد یه جای کارش لنگ می زند ...اساساً باید گفت خواننده ندارد بلکه بیننده دارد؟مجله ای که تلفنش زنگ نخورد  میرود که زنگ بزند!

با تشکر از شما انتخاب حضرت عالی و دوستان را بعنوان اعضاء هیئت مدیره جدید تعاونی مطبوعات کشور نیز تبریک عرض می کنیم.

من هم از شما متشکر هستم و عرض می کنم که همکارن محترم ما در تعاونی مطبوعات کشور سالهاست تمام دغدغه ایشان بالابردن کیفیت مطبوعات کشور بوده و هست و من خوشحال  می شوم که خوانندگان محترم نه تنها از هفته نامه همسر و یا خبرگزاری آشتی بلکه از کلیه مطبوعات کشور اگر پیامی  دارند  با من تماس بگیرند شماره تلفن تعاونی مطبوعات کشور تقدیم می شود و من  نه بعنوان مدیر پژوهش مطبوعات  بلکه بعنوان خدمت گذار شما عزیزان برای بهبود مطبوعات در خدمت شما هستم.88317450و همچنین سایت و ایمیل تعاونی مطبوعات کشور به شرح زیر است:

www.tvmk.ir

info.tvmk@yahoo.com

 


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین