جعفر صابری:شهر موشها...

جعفر صابری:شهر موشها... دو شنبه 7 اردیبهشت 1394


شهر موشها...

 گاهی وقتها بد نیست تو همین فرهنگ و اخبار خود مون دنبال الگو های اخلاقی باشیم و بدونیم که خیلی چیزا سالها  در فرهنگ ما بوده واگه بگردیم ته انباری وجودمون پیداش می کنیم...

مرحوم حاج  دولابی،سالها با روش و منش انسانی خودش الگوی خیلی ها بود و آدمای بزرگی از کنار منبر و درس این بزرگوار به جاهای ارزشمندی  از انسانیّت رسیدند. اما وقتی از خود ایشون سئوال شد که در طول این مدت چند نفر آدم درست کردی با لبخند گفت یکی و نصفی!و منظورش از یکی مرحوم  مرشد  چلویی بود و پسرش...

برای نمونه از همان روزهایی که مد شده بود کاسبها بالای سرشون  یه تابلو نصب می کردند که از دادن نسیه معذوریم . و یا پول دستی نمی دیم و از این واژه ها، یاد داشت بالای سرمرحوم  مرشد  چلویی این بود که وجه دستی و نسیه می دهیم اما به قد وسعمون...

اهل بازار قدیم تهران یادشونه که وقتی در دیگ پلو مرشد  چلویی باز میشد تا به 14 نفر نیاز مند پلو مجانی نمیداد یک ریال فروش نمی کرد واسه همین بوی پلو مرشد  چلویی تمام بازار را بر می داشت...همه ی شاگردان بازار قدیم یادشونه که وقتی برای خرید می رفتند مغازه حاجی، اول به خودشون کمی نهار میداد و میگفت شاید صاحب کارت  بخوره و تو هوس کنی!

این بود که بازار حرمت داشت و کسب وکارارزش ! اهل هنر که شهرموشها می سازند و ملتی که با شهر موشها دلخوش هستند  هفت، هشت، ده تا ای والله دارند،یعنی خدا وکیلی ما نداریم فرهنگ و آدمایی که بشه معرفی شون کرد از همین سی، چهل سال قبل که با ذوق داستان شهر موشهای دو یا سه می سازیم، دنبال چی هستیم اینجوری می خواهیم فرهنگ سازی کنیم .اینجوری می خواهیم جلوی فرهنگ بیگانه بایستیم و با ماهواره بجنگیم!کدام آدم بااخلاق و منش خودمون را به جامعه معرفی کردیم؟کم داریم معلّم و کسبه ای که سالم باشه ؟ کم داریم کارمندی که با شرافت سالها کار کرده و شکر خدا بچه هاش هم موفق و سربلند شدن؟کم داریم بانوی باعصمتی که کمر همت بسته و بچه هاش رو بزرگ کرده و صاحب نام و شهرته !

کجا هستیم چی میگیم ؟ چکار میکنیم؟ بابا تا کی دنبال اوشین رفتن و یا فاطما گل دیدن؟این فر هنگ دو هزارو پانصد ساله ما،خدا وکیلی کم داریم بازیگر زن که سالهاست نقش آفرین بوده و هست که مردامون زن میشن و نقش زن را بازی میکنند؟ زن قداست داره حرمت داره جایگاه اجتماعی زن کم نیست !زن و مادرهرچی سنش بالاتر میره جایگاهش ارجمند تر میشه.خدا رحمت کنه مرحوم علی حاتمی را که فیلم مادر را ساخت! گاهی وقتها در خلوت به دوستان می گفت :سگ هر محله هم به صاحبش میره...و بالا خره این یکی از دیالوگ های فیلماش شد...

معقول پیش از اینها ما فیلم هایی مثل تنگ سیر- داش اکل و یا پهلوان مفرد،حتی  گوزنها ، می ساختیم که ترویج مردی و مردونگی بود.گرچه گاهی هم یه فیلمهای درست خانوادگی، ساخته میشه اما خیلی کمه...

کم نبودند و نیستند افرادی که هنوز هم باید تمام قد ،درمقابل آنها خم شد و نه به آنها بلکه به انسانیّت شان احترام گذاشت و ازشون فیلم ساخت و به مردم دنیا نشون داد... از جمله همین نانواکه تصویرش را می بینید.

بیائیم چشمامون رو باز کنیم و کمی بهتر ببینیم...و به یاد سهراب سپهری عزیز چشم ها را باید شُست ...

یا حق

جعفر صابری


برچسب ها:

بحث و نظرات

ارسال نظر

لطفاَ همه فیلدها را پر کنید
نام و نام خانوادگی
ایمیل

آخرین